''Problemen Marokkaanse jeugd worden erg onderschat''

algemeen
0
21 okt '08
Nederland heeft de jeugddelinquent veel te lang in de kou laten staan.
Veel jonge criminelen blijken stoornissen te hebben die erfelijk zijn bepaald. Behalve de opvoeding en de slechte buurt waarin de kinderen opgroeien, blijkt de 'biologie' een veel grotere rol te spelen dan tot nu toe werd aangenomen.

Dit zegt prof.dr. Theo Doreleijers, forensisch jeugdpsychiater aan het VU Medisch Centrum in Amsterdam, die het initiatief nam voor een congres waarbij vierhonderd jeugdpsychiaters en jeugdpsychologen uit de hele wereld bijeen komen tijdens deze Week van de Forensische Jeugdpsychiatrie, aldus Parool.nl.

Doreleijers zet wat cijfers op een rij: twee van de drie kinderen die bij een kinderrechter komen, hebben een stoornis als autisme, adhd of een antisociale gedragsstoornis. Van de kinderen die veroordeeld zijn, heeft negentig procent zo'n stoornis.

''In de jaren zeventig werden alle psychiaters aan de kant geschoven. De maatschappij vond dat je een kind geen etiket mocht opplakken. We hebben de laatste decennia de kinderen in jeugdgevangenissen collectief verwaarloosd. Drie jaar geleden moesten de politieke leiders en onderzoekers wel erkennen dat we niet op het goede spoor zaten. Dat bleek wel uit de recidivecijfers.''
In Nederland zitten momenteel 2500 kinderen tussen de twaalf en achttien jaar een straf uit in een jeugdgevangenis of zijn daar opgenomen met een kinderbeschermingsmaatregel. De helft van deze kinderen recidiveert binnen twee jaar. Binnen vijf jaar blijkt zelfs tachtig procent te zijn gerecidiveerd. ''Ik vind dat getal te hoog. In Nederland komen er elk jaar zevenduizend nieuwe kinderen en recidivisten in de jeugdinrichting.''

Marokkaanse jongens zijn daarbij oververtegenwoordigd. De problemen die zij hebben, worden volgens Doreleijers erg onderschat. ''Deze jongens zijn hartstikke crimineel. Maar ik wil erbij zeggen dat we de hand in eigen boezem moeten steken. We hebben jaren geen oog gehad voor de nare positie waarin zij moesten opgroeien.''
Doreleijers voorspelt dat de neerwaartse spiraal waarin de Marokkaanse jeugd zich bevindt, de eerste dertig jaar nog niet voorbij is. ''Maar eens komt er een eind aan. Ik ben een aartsoptimist. In mijn collegezaal zitten nu ook leuke, betrokken en getalenteerde Marokkaanse jongelui. De kleinkinderen van die generatie hebben die problemen niet meer. Over dertig jaar integreren de Marokkanen net als de Indonesiërs en de Molukkers ooit.''

Dat Marokkaanse jeugd oververtegenwoordigd is in jeugdgevangenissen komt volgens de jeugdpsychiater doordat hun ouders 'veel stress' hebben. ''Ze werden uit het arme, eenzame Rifgebergte naar Nederland gehaald. Zonder enige begeleiding. Ze wonen nu in een omgeving waarin ze elkaar in de gaten houden en controleren. Is het gek dat er nu problemen zijn? De Marokkanen zijn erg bang voor elkaar maar nog meer voor de buitenwereld. Hun kinderen houden er een dubbele moraal op na. Ze liegen over alles. Ook de ouders ontkennen de problemen, uit diepe schaamte voor hun kinderen.''

Doreleijers vindt dat jonge kinderen die zich ernstig misdragen veel eerder van de straat gehaald moeten worden en onderworpen aan een uitgebreide diagnostiek. ''Tachtig tot negentig procent van de zeer ernstige jeugddelinquenten begint al met criminele activiteiten als ze acht of negen zijn. Dan hebben ze al een dik politiedossier. Zorg ervoor dat zij uitgebreide diagnostiek krijgen, want met jonge kinderen kun je veel succesvoller aan de slag dan met oudere.''

Doreleijers pleit dan ook voor dagbehandeling voor jonge, criminele kinderen, waarin gewerkt wordt aan zaken als communicatie tussen ouders en kinderen, sociale vaardigheden en huiswerkbegeleiding. ''Stuur de kinderen na school naar de dagbehandeling. Zet de kinderen met hun ouders in gezinstherapie tot zeven uur 's avonds. Laat de kinderen aan hun ouders, en omgekeerd, Annie M.G. Schmidt voorlezen om het taalbegrip te verbeteren en ook nog iets van de Nederlandse cultuur te leren. Laat ze met elkaar zwemmen en stuur de ouders mee. Dan leren ze meteen dat ze hun handen thuis moeten houden als er meisjes in het zwembad zijn.''

Geld speelt geen rol in deze kwestie, vindt Doreleijers. ''Nu gaan miljoenen weg naar projecten als straatcoaches en buurtvaders. Het is goed bedoeld maar het zet geen zoden aan de dijk. Dergelijke projecten zijn niet intensief genoeg.''
© MAROKKO.NL 2008
prof.dr. theo doreleijers marokkanen vu medisch centrum amsterdam
Log in met je MNL-ID
| wachtwoord vergeten?

Populaire tags
bouknadel
treinongeval
teammarokko
hulp
olympische
sahara
jeugdspelen
henk spaan
polisario
interview
atlasleeuwen
wk 2018
casablanca
tanger
frmf
hervé renard
mohammed vi
ajax
marrakech
eredivisie
rabat
spanje
hakim ziyech
amsterdam